دوستداران هنر دوبله

جولیا (فرد زینه مان - 1977)

دوبله این فیلم بدون شک یکی از شاهکارهاست. تاجی احمدی به جای جین فوندا یکی از بهترین گویندگی های ممکن را انجام میدهد. در لحظات ترس ، تردید ، عصبانیت کارش فوق العاده است. در جاهایی که با جولیاست دلگرمی و اعتماد به نفس را میشود در صدا و لحنش حس کرد. در تمام طول فیلم اصلا احساس نمی کردم که کس دیگری به جای لیلین حرف می زند تا اینکه یه قسمت دوبله نشده چرتم را پاره کرد!

چه زیباست کار ژاله کاظمی به جای جولیا! بیشتر گویندگی ایشان به دور از حضور بازیگر است . بیشتر روی شرح نامه و یادداشت و خاطرات صدایشان را میشنویم.  در آوردن حس دیالوگ در این حالت کار دشواریست. اما ایشان بی جهت بهترین دوبلور زن تاریخ سینمای ایران نشدند! در صحنه ملاقات لیلین و جولیا در رستوران (عکس بالا) که یکی از شاهکارهای بازیگری متقابل توسط جین فوندا و ونسا ردگریو خلق میشود ، شاهد یکی از بی نظیرترین گویندگی های ممکن از دو هنرمند بزرگ دوبله هستیم. وقتی که چشم لیلین به پای مصنوعی جولی می افتد ، "متاسفم"  گفتن تاجی احمدی با آن لرزش صدا دل آدم را می لرزاند. وقتی جولیا برای لیلین از بچه اش و شوهری -که شاید وجود ندارد- حرف می زند و می گوید "نگران پدرش نباش اون زیاد براش مهم نیست" کنایی بودن و تلخی این دیالوگ را کسی جز ژاله کاظمی نمی تواند این گونه در بیاورد.

عجب انتخاب هوشمندانه ای بود ، صدای مینو غزنوی برای نوجوانی جولیا ! صدای ایشان از آنجایی که در همان طیف صدایی صدای ژاله کاظمیست ، به عنوان صدای نوجوانی جولیا کاملا قابل پذیرش و باور است. کار ایرج ناظریان به جای جیسون روباردز هم مثل همیشه بی نقص بود.

تاجی احمدی .................. جین فوندا/لیلین هلمن

ژاله کاظمی .................... ونسا ردگریو/جولیا

ایرج ناظریان ................... جیسون روباردز/داشیل همت

غلام علی افشاریه ............ ماکسیمیلیان شل/یوهان

به همراه : مینو غزنوی ، نوشابه امیری ، سیامک اطلسی ، بهرام زند و .....